Utrechtse Spritsen

Sinds kort heb ik nieuwe buren. Afgelopen weekend kwamen zij langs om kennis te maken. Een mooie gelegenheid om weer wat te bakken. Ik had geen zin om heel erg lang bezig te zijn. Ik was er dus vrij snel over uit dat ik koekjes ging bakken. Waarom weet ik ook niet, maar spritsen was het eerste waar ik aan dacht. Ik zocht het recept op en kwam toen uit bij deze Utrechtse spritsen. Dat vond ik wel toepasselijk aangezien ik zelf in de gemeente Utrecht woon.

Dit was de tweede keer dat ik spritsen ging maken. Ik herinner me nog van de vorige keer dat het een lastige klus was om het beslag spuitbaar te krijgen. Het is verraderlijk hoe zo’n simpel recept met een paar ingrediënten toch zo lastig kan zijn. Ik was benieuwd of het de tweede keer beter zou gaan. Het antwoord daarop is: nee. Ik herinnerde me nog van de vorige keer een kleine cheat. Ik voegde 2 eetlepels melk toe aan het beslag. Voor mijn gevoel was het beslag goed. Toch gingen, net als de vorige keer, 2 spuitzakken kapot. Daarop rommelde ik wat in de diepste krochten van mijn keukenlades en viste mijn herbruikbare stoffen spuitzak op. Dat bleek de gouden greep. Spuiten ging nu prima.

Ik pakte het spuitwerk wel iets anders aan. In plaats van losse koekjes spoot ik aaneengesloten banen die je dan pas na het bakken in stukken moet snijden. Dat beviel uitstekend. Als de koekjes uit de oven komen zijn ze nog heel zacht en prima in stukken te snijden. Volgende keer doe ik het weer net zo. De koekjes zelf waren super bros en smaakten heerlijk. De Utrechtse sprits mag blijven!

Klik hier voor het recept van de Utrechtse sprits.

Spritsen

 


Rogge-worstenbroodjes

Ooit, een paar jaar geleden toen Heel Holland Bakt nog maar net bestond verkocht Albert Heijn bakspullen en bakproducten van HHB. Uit die tijd stamt een receptenkaart van de Allerhande met een recept erop van HHB voor Rogge-worstenbroodjes. Al die jaren heeft die kaart voornamelijk dienst gedaan als boekenlegger in mijn receptenschriftje. Vorige week kreeg ik opeens ontzettende zin in worstenbroodjes. Ik kon het uiteraard niet maken om ze in de winkel te kopen. Bovendien had ik al heel lang niet meer met gistdeeg gewerkt. Dat leek me wel weer leuk.

Roggebloem had ik al in de kast. Maar om 4 braadworsten te gaan ontvellen.. dat ging me te ver. Ik had eigenlijk een versie met gehakt in gedachten. Zoals wel vaker heb ik dus een combinatie van recepten gebruikt. De Allerhande kaart voor het deeg en een recept van internet voor het gehakt. Het bleek een ideale greep. Het deeg lukte prachtig. Op een filmpje van 24 Kitchen had ik ooit gezien hoe je volgens Rudolf het deeg om de gehaktrolletjes moest krijgen. Dat lukte mij inderdaad ook. De broodjes kwamen mooi goudbruin uit de oven. Met een salade erbij was het een lichte avondmaaltijd. Ik heb er nog 4 in de vriezer. Altijd handig voor een doordeweekse snelle hap.

Klik hier voor het recept van Allerhande. Blijkbaar verkopen ze geen roggebloem meer want de roggebloem is op de site vervangen door volkorenmeel.

Klik hier voor het recept voor het gehakt. Ik heb de hoeveelheid op deze site gehalveerd

Worstenbroodjes


Oreo koekjes

Gisteren ging ik op bezoek bij een vriendin die ik al een tijd niet meer had gezien. Deze vriendin heeft 2 jonge kinderen en woont in Zuid-Limburg. Ik wilde iets lekkers -zelfgebakken uiteraard- voor haar meenemen. Mijn pudding-kruimelvlaai viel dus af. Ik bladerde dus maar weer door mijn bakschriftje en zodra ik het recept voor mijn Oreo koekjes zag wist ik het: Bingo! Het is leuk om te maken, leuk om te geven en ideaal voor volwassenen en kinderen!

Het raspen van de 99% chocolade ging nog moeizamer dan anders door het warme weer. Ik probeerde mijn handen maar wat kouder te krijgen door ze onder de koude kraan te houden. Dat hielp een beetje. Ditmaal gebruikte ik een iets kleinere ronde uitsteekvorm waardoor ik er wel 40 koekjes uit kreeg. De grote vraag was welke kleur vulling ik zou kiezen. Voor een schooltraktatie heb ik een keer alle kleuren van de regenboog gedaan. Leuk, maar heel veel werk. Ik koos nu voor 2 kleuren: licht groen en oranje. Wel gebruikte ik mijn eigen variant van de vulling met de helft Crisco in plaats van boter.

Een deel van de koekjes heb ik kado gegeven. Het andere deel ligt veilig in de vriezer. Voor een paar daagjes dan 🙂

Klik hier voor het recept op Smulweb.

Oreo koekjes


Millionaire’s shortcake met Nutella

Onlangs kreeg ik voor Moederdag een kado van mijn dochter: een Nutella kookboek. Blijkbaar wordt er in groep 8 niet meer geknutseld. Ik was er heel blij mee. Alleen al van de buitenkant van het boek -in de vorm van een pot Nutella- word je heel vrolijk. Uiteraard kon ik niet wachten om dit boek snel in te wijden. Onder het mom “alles smaakt beter met Nutella”  heb ik gekozen voor de Millionaire’s shortcake. Alhoewel het in het Nutella boek Zandgebak met Nutella-karameltopping heet. Zou millionaire’s shortcake een beschermde naam zijn? Net zoiets als Champagne? En vrezen ze claims van mensen die vinden dat een topping van Nutella en chocolade de naam miljonair niet waardig is?

Terwijl ik bezig was zag ik toch enkele opvallende dingen in het recept. De zin “het gebak mag niet goudkleurig worden” intrigeerde me. Waarom dan niet? Elk ander bakrecept stelt dat je moet bakken tot de koekjes er goudkleurig uitzien. Ik werd gelijk afgestraft voor deze kwade gedachte. Ik gebruik altijd mijn telefoon als timer. Maar.. sinds kort heb ik een nieuwe telefoon. Met nieuwe apps. Zoals gebruikelijk stelde ik de timer functie in en ging vervolgens andere dingen doen. Toen het wel erg lekker ging ruiken in de keuken keek ik toch maar eens op de timer. En die liep niet. Nou jaaa! Heb het zandgebak toen maar snel uit de oven gehaald. En toen was ie al, je raadt het al, mooi goudkleurig! Sja, word je toch mooi even in de steek gelaten door alle techniek. Gelukkig werkte mijn reukvermogen nog wel als vanouds.

De volgende dag maakte ik de karamel en de Nutella topping. Ik had ooit bij Rudolph van Veen een tip gezien voor het makkelijk kunnen aanbrengen van een laag chocolade op een Opera cake. Dat hield in dat je de taart even in de vriezer moest doen. Dan zou de warme chocolade zich niet snel vermengen met de laag eronder en bovendien zou het sneller afkoelen. Snel handelen is wel gewenst. Dankzij deze tip kreeg ik de Nutella laag keurig netjes op de karamel laag. De volgende ochtend bij het in stukken snijden zag ik tot mijn grote verbazing dat het Nutella kookboek er 6 stukken uithaalde. Tenzij je een reus bent leek me dat heel erg overdreven. Ik denk aan een drukfout. Waarschijnlijk bedoelden ze 16 stukjes. Zelf haalde ik er 20 uit. De shortcake smaakte prima maar was erg kruimelig. Zelfs voor een shortcake. Zou dat door de goudbruine kleur komen? Ik zal het recept nog een keer moeten maken om daar achter te komen.

Millionaires shortcake met Nutella kookboek

Recept uit het Nutella kookboek

 

 

 


Frambozenvierkantjes

Dit recept komt uit het boek Koken met Menno. Ik wilde dit al een hele tijd maken omdat het zo simpel is. Ok, het is niet zo spectaculair als zijn Captain America taart, maar het is in ieder geval op een doordeweekse avond goed te maken. En tot nu toe zijn al Menno’s recepten erg goed gelukt. Bovendien vond ik het weer eens tijd worden voor wat havermout. In dit recept gebruik je hetzelfde deeg voor de bodem als voor de kruimels. Laagje jam ertussen en bakken maar. Razendsnel dus.

Dit recept levert niet zo’n grote berg op. Ik wilde ook eigenlijk wat overhouden voor op het werk maar dat lukte niet meer. Zondag deed ik met de kinderen mee aan een obstacle run. En ik kan je vertellen dat zo’n groot stuk fambozenvierkant er goed in gaat na ploeteren door slootjes, kruipen door modder en van groene-zeep hellingen af te glijden. Eigenlijk is het gewoon een hele lekkere zelfgemaakte mueslireep!

Frambozenvierkantjes

 

 


Zebra tulband

In mijn vorige post schreef ik over mijn traktatie op kantoor omdat ik 10 jaar in dienst was. Die actie is niet onopgemerkt gebleven. Een collega vroeg me of ik voor haar afdelingsvergadering gebak wilde aanleveren. Helemaal officieel. Tegen betaling. Nou, dat wilde ik wel eens proberen. Het voordeel van klein gebak is dat het wat sneller klaar is dan het maken en versieren van een taart bijvoorbeeld. Ik vertrouwde wederom op enkele succesrecepten zoals de madeleines, de pindakaaskoekjes en mijn chocolademuffins. Toch wilde ik ook iets nieuws uitproberen. Aangezien ik de laatste tijd veel op de pagina van Laura’s Bakery te vinden ben, had ik daar nog een recept gezien dat ik graag wilde uitproberen: de zebra tulband.

Dit zag er uit als een wat bewerkelijker recept, maar ik ging het gewoon proberen. Ik was helemaal blij met mijn beslag. De zebra strepen waren heel goed gelukt. Als dat tijdens het bakken maar niet zou veranderen. Toen ik tegen het einde van de baktijd opeens een aangebrande geur rook, had ik geen tijd meer om aan zebrastrepen te denken. Mijn cake! Hij was zo hoog gerezen dat de bovenkant tegen het verwarmingselement in de oven was aangekomen. Ik dacht toch echt dat er nog genoeg ruimte over was in de vorm. Nou ja, leerpuntje voor de volgende keer. Gelukkig kon ik de licht verbrande onderkant goed wegsnijden nadat de cake was afgekoeld. En aan de smaak was gelukkig niets te merken (ik had voor de zekerheid een plakje geproefd).

Klik hier voor het recept van de zebra tulband van Laura’s Bakery.

Bakopdracht voor het werk

Zebra tulband beslag

 

 


10 jaar bij de zaak

Deze week vier ik een jubileum. Ik werk namelijk al 10 jaar bij mijn huidige werkgever. Als dat geen reden is om eens flink uit te pakken weet ik het ook niet meer. Ik vatte het idee op om elke afdeling wat lekkers te geven. Ik besloot om een grote hoeveelheid verschillende dingen te bakken. Ik trok er het hele weekend voor uit. Op zulke momenten is er geen ruimte om te experimenteren. Nee, ik haalde juist al mijn succesnummers uit de kast. Allemaal dingen die ik al minimaal enkele keren had gemaakt. Daarnaast is het een kwestie van goed plannen.

De nutella-swirl koekjes (zie vorige post) had ik al. En ja, ze waren dankzij de bewaartip van Laura’s Bakery lekker knapperig gebleven. De madeleines heb ik al zo vaak gemaakt dat ik het niet meer kan tellen. Binnen een half uur klaar en altijd succes. Volgens een collega smaakten ze veel te goed om uit een gekochte zak te komen. Kijk! Dat compliment steken we mooi in de zak. De boterkoek kan natuurlijk niet ontbreken. Ik gebruikte daarvoor mijn vierkante springvorm. Die was blij dat ie weer een keertje gebruikt werd. De mudcake had ik alweer een tijd niet gemaakt (normaalgesproken veel te veel, maar dat kwam nu juist wel goed uit). De havermout koekjes zijn een recept van Heel Holland Bakt Menno de Koning. Al vanaf de eerste keer een blijvertje.

Dan mijn grote succesrecept: de worteltjestaart met roomkaasglazuur.. Het favoriete recept van vele collega’s. Ook nu weer een groot succes. Zo heerlijk smeuig door de olie. De roomkaasglazuur heb ik ’s morgens vroeg voor het werk nog gemaakt en op de cake gespoten. Gezien deze vliegensvlugge actie zagen de toefjes er nog redelijk uit. Spuitwerk is nou eenmaal niet mijn sterkste kant. De citroen-yoghurtcake is ook met olie en ook super simpel te maken. De kinderen lagen inmiddels al op bed toen ik aan mijn laatste amandelcake begon. Dit was stiekem toch een beetje een experiment. Niet het recept zelf. Die is al jaren oud. Ik heb eindelijk mijn in een opwelling gekochte siliconen mini tulband vormpjes ingewijd. En aangezien daar maar een mini hoeveelheid beslag in gaat, heb ik de rest maar over mini muffin bakvorm verdeeld.

Er moest een grote IKEA tas aan te pas komen om alles op het werk te krijgen. Elke afdeling kreeg een bordje volgepropt met een assorti van cakejes. Voordat ik de bordjes weg kon brengen moest ik nog wel eerst een misverstand uit de weg ruimen. “Nee, het is niet een bordje per persoon maar het is een bordje per afdeling”… Gelukkig kon ik deze teleurgestelde collega’s ook weer blij maken. Er was nog genoeg navulling over…

Traktatie

Traktatie bordje


Nutella swirl koekjes

Ik heb een aantal favoriete pagina’s waar ik regelmatig kom. Laura’s Bakery is daar een van. Tijdens een van mijn bezoekjes viel mijn oog op deze post over Nutella swirl koekjes. Ik wist gelijk dat ik die ook moest gaan maken. Toevallig schreef ik onlangs nog dat ik eigenlijk helemaal niet zo gek ben op koekjes, maar ja, als er Nutella voor staat… Het duurde even voor ik zover was: of ik had wel een pot Nutella maar geen tijd. Tegen de tijd dat ik wel tijd had om te bakken was de pot Nutella op. Dus nu speciaal zo’n reuze pot gekocht en direct aan de gang gegaan voor het weer te laat was.

Alhoewel, mijn timing was nog steeds niet helemaal goed. Ik begon na het avondeten maar ik moest een uur later wel naar de sportschool (ik kan niet zonder mijn andere verslaving: Body Combat). En dit deeg moet rusten in de koelkast. Het deeg lukte fantastisch. Dat is een van de redenen waarom ik steeds weer terugkeer naar Laura’s Bakery. De recepten kloppen gewoon altijd. Ik had alleen geen tijd meer om uit te rollen. Dat heb ik na het sporten gedaan. Tegen de tijd dat ik klaar was met het rollen, besmeren met Nutella en weer oprollen was het inmiddels bedtijd. Het deeg moest toch een paar uurtjes rusten. En ik ook.

De volgende morgen heb ik nog in mijn badjas de koekjes in plakken gesneden. Ik was eerst bang dat het deeg veel te hard zou zijn om te snijden maar met mijn allerscherpste mes ging dat eigenlijk prima. Tijdens het bakken zag ik dat het koekjesdeeg veel meer uitvloeide dan de Nutella. De Nutella swirl werd daarmee minder gelijkmatig dan toen het nog rauwe plakjes waren. Al met al ben ik zeer tevreden met het resultaat. Ik heb de koekjes over 2 koektrommels verdeeld. Nu begint pas de echte uitdaging: 1 trommel moet overblijven tot maandag want dan ga ik trakteren op het werk. Ik heb de tip van Laura over het knapperig houden van koekjes opgevolgd en een stukje brood in de trommel gedaan. Nu duimen dat ze overmorgen nog steeds zo heerlijk zijn als vandaag.

Klik hier voor het recept op Laura’s Bakery

Klik hier Laura’s tips over koekjes bewaren

Nutella Swirl koekjes


Chocolate Chip Cookies

Deze koekjes staan al lange tijd op mijn verlanglijst. Dit recept kwam geloof ik een keer voorbij via Facebook via een post van het tijdschrift Delicious. Alleen al vanwege de naam van de site zou je deze pagina bookmarken: Koken met kennis. Ik had me voorgenomen om dit recept tot de letter te volgen. Inclusief alle roer en wacht en roer en wacht en roer en wacht activiteiten. Op de seconde heb ik alles getimed. Want tja, er zit vast heel veel kennis achter dit recept. Het heeft iets te maken met het beter oplossen van de suiker. Uit pure recalcitrantie heb ik zin om dit recept nogmaals te maken maar dan gewoon, hup, alles in 1x roeren.

Afijn. Toen het deeg klaar was moest ik daarvan ballen gaan vormen. Ik weet niet hoor, maar dit ging mooi niet werken. Het deeg was niet vast genoeg om ballen van te vormen. Ik ben gewend dat je het deeg dan moet laten opstijven in de koelkast. Toen heb ik maar op mijn eigen kennis vertrouwd. Ik heb het deeg 2×10 minuten in de koelkast gedaan. Dat werkte beter. Ik heb er 12 mooie bollen van gevormd. Ik had deze bollen graag weer laten opstijven in de koeling zoals het recept ook aangeeft maar ja, ik ben maar een bescheiden mens, slechts in het bezit van een koelkast. Geen koeling voor mij. Ik weet namelijk dat dat nodig is om te voorkomen dat koekjes al te veel gaan uitlopen.

Maar ja, niets aan te doen. De koekjes liepen inderdaad uit en hadden ALWEER meer weg van eierkoeken dan van die mooie Amerikaanse Chocolate Chip Cookies. Het uiterlijk viel niet meer te redden. Daarom heb ik me maar geconcentreerd op de smaak. De koekjes moeten uit de oven als de zijkanten knapperig beginnen te worden maar de binnenkant nog zacht is. De Amerikanen hebben daar zo’n leuk woord voor: chewy. Nou, gelukkig ben ik daar goed in geslaagd. De koekjes waren heerlijk chewy met een knapperig randje. Ik heb er 2 ingevroren. Wie weet kan ik ooit een blindproeverij gaan houden tussen koekjes die 5x geroerd zijn en koekjes die slechts 1x geroerd zijn. Proef jij het verschil?

Klik hier voor het recept van Koken met kennis

ChocolateChipKoekjes

 

hocolateChipKoekjesOpDeBakplaat

 


Hartige cake met kaas paprika en ui

Afgelopen vrijdag was de aftrap van weer een nieuw seizoen buren borrels. Ik had al plannen om iets te gaan bakken deze vrijdag en het thema was dus snel bepaald. Maar om nou met een zoete cake te zitten temidden van alle kaasjes en andere hartige lekkernijen leek me niet zo’n strak plan. Een hartige cake of taart moest het zijn. Mijn grote vriend Google bracht me ditmaal bij het YouTube kanaal Foodgloss. Kijk. Met zo een naam heb je mij al gelijk binnen. Video bekeken. Deze cake viel in de categorie appeltje eitje. Prima. Ik had het toch druk zat met het aan kant maken van het huis.

In plaats van mijn cakeblik gebruikte ik mijn broodbakblik. Komt dat ding ook nog eens uit de kast. Veel broden krijgt het niet namelijk niet te zien. De aangegeven baktijd was zowaar in 1x helemaal goed. Daar was ik lichtelijk verbaasd over. Misschien wel omdat mijn oven er zo totaal anders uitziet dan de oven van mevrouw Foodgloss in het filmpje. En wat ruiken 3 teentjes knoflook toch heerlijk tijdens het bakken.

Het aansnijden ging prima. De cake brokkelde niet af. Alweer een ongegronde angst van mij. Met die rode stukjes paprika in de cake ziet het er gelijk heel vrolijk uit. Het is maar goed dat ik snel een foto heb gemaakt want binnen een tel was de cake bijna helemaal verdwenen. Dit lijkt me ook een prima pick-nick cake. Ga ik zeker op een warme zomerse dag nog een keer maken. Lijkt me heerlijk met een koel roset-tje erbij. Proost alvast op de lente. Die keert vast wel terug.

Klik hier voor de video van Foodgloss.

Hartige cake