10 jaar bij de zaak

Deze week vier ik een jubileum. Ik werk namelijk al 10 jaar bij mijn huidige werkgever. Als dat geen reden is om eens flink uit te pakken weet ik het ook niet meer. Ik vatte het idee op om elke afdeling wat lekkers te geven. Ik besloot om een grote hoeveelheid verschillende dingen te bakken. Ik trok er het hele weekend voor uit. Op zulke momenten is er geen ruimte om te experimenteren. Nee, ik haalde juist al mijn succesnummers uit de kast. Allemaal dingen die ik al minimaal enkele keren had gemaakt. Daarnaast is het een kwestie van goed plannen.

De nutella-swirl koekjes (zie vorige post) had ik al. En ja, ze waren dankzij de bewaartip van Laura’s Bakery lekker knapperig gebleven. De madeleines heb ik al zo vaak gemaakt dat ik het niet meer kan tellen. Binnen een half uur klaar en altijd succes. Volgens een collega smaakten ze veel te goed om uit een gekochte zak te komen. Kijk! Dat compliment steken we mooi in de zak. De boterkoek kan natuurlijk niet ontbreken. Ik gebruikte daarvoor mijn vierkante springvorm. Die was blij dat ie weer een keertje gebruikt werd. De mudcake had ik alweer een tijd niet gemaakt (normaalgesproken veel te veel, maar dat kwam nu juist wel goed uit). De havermout koekjes zijn een recept van Heel Holland Bakt Menno de Koning. Al vanaf de eerste keer een blijvertje.

Dan mijn grote succesrecept: de worteltjestaart met roomkaasglazuur.. Het favoriete recept van vele collega’s. Ook nu weer een groot succes. Zo heerlijk smeuig door de olie. De roomkaasglazuur heb ik ’s morgens vroeg voor het werk nog gemaakt en op de cake gespoten. Gezien deze vliegensvlugge actie zagen de toefjes er nog redelijk uit. Spuitwerk is nou eenmaal niet mijn sterkste kant. De citroen-yoghurtcake is ook met olie en ook super simpel te maken. De kinderen lagen inmiddels al op bed toen ik aan mijn laatste amandelcake begon. Dit was stiekem toch een beetje een experiment. Niet het recept zelf. Die is al jaren oud. Ik heb eindelijk mijn in een opwelling gekochte siliconen mini tulband vormpjes ingewijd. En aangezien daar maar een mini hoeveelheid beslag in gaat, heb ik de rest maar over mini muffin bakvorm verdeeld.

Er moest een grote IKEA tas aan te pas komen om alles op het werk te krijgen. Elke afdeling kreeg een bordje volgepropt met een assorti van cakejes. Voordat ik de bordjes weg kon brengen moest ik nog wel eerst een misverstand uit de weg ruimen. “Nee, het is niet een bordje per persoon maar het is een bordje per afdeling”… Gelukkig kon ik deze teleurgestelde collega’s ook weer blij maken. Er was nog genoeg navulling over…

Traktatie

Traktatie bordje