Monthly archives: maart, 2017

Chocolate Chip Cookies

Deze koekjes staan al lange tijd op mijn verlanglijst. Dit recept kwam geloof ik een keer voorbij via Facebook via een post van het tijdschrift Delicious. Alleen al vanwege de naam van de site zou je deze pagina bookmarken: Koken met kennis. Ik had me voorgenomen om dit recept tot de letter te volgen. Inclusief alle roer en wacht en roer en wacht en roer en wacht activiteiten. Op de seconde heb ik alles getimed. Want tja, er zit vast heel veel kennis achter dit recept. Het heeft iets te maken met het beter oplossen van de suiker. Uit pure recalcitrantie heb ik zin om dit recept nogmaals te maken maar dan gewoon, hup, alles in 1x roeren.

Afijn. Toen het deeg klaar was moest ik daarvan ballen gaan vormen. Ik weet niet hoor, maar dit ging mooi niet werken. Het deeg was niet vast genoeg om ballen van te vormen. Ik ben gewend dat je het deeg dan moet laten opstijven in de koelkast. Toen heb ik maar op mijn eigen kennis vertrouwd. Ik heb het deeg 2×10 minuten in de koelkast gedaan. Dat werkte beter. Ik heb er 12 mooie bollen van gevormd. Ik had deze bollen graag weer laten opstijven in de koeling zoals het recept ook aangeeft maar ja, ik ben maar een bescheiden mens, slechts in het bezit van een koelkast. Geen koeling voor mij. Ik weet namelijk dat dat nodig is om te voorkomen dat koekjes al te veel gaan uitlopen.

Maar ja, niets aan te doen. De koekjes liepen inderdaad uit en hadden ALWEER meer weg van eierkoeken dan van die mooie Amerikaanse Chocolate Chip Cookies. Het uiterlijk viel niet meer te redden. Daarom heb ik me maar geconcentreerd op de smaak. De koekjes moeten uit de oven als de zijkanten knapperig beginnen te worden maar de binnenkant nog zacht is. De Amerikanen hebben daar zo’n leuk woord voor: chewy. Nou, gelukkig ben ik daar goed in geslaagd. De koekjes waren heerlijk chewy met een knapperig randje. Ik heb er 2 ingevroren. Wie weet kan ik ooit een blindproeverij gaan houden tussen koekjes die 5x geroerd zijn en koekjes die slechts 1x geroerd zijn. Proef jij het verschil?

Klik hier voor het recept van Koken met kennis

ChocolateChipKoekjes

 

hocolateChipKoekjesOpDeBakplaat

 


Hartige cake met kaas paprika en ui

Afgelopen vrijdag was de aftrap van weer een nieuw seizoen buren borrels. Ik had al plannen om iets te gaan bakken deze vrijdag en het thema was dus snel bepaald. Maar om nou met een zoete cake te zitten temidden van alle kaasjes en andere hartige lekkernijen leek me niet zo’n strak plan. Een hartige cake of taart moest het zijn. Mijn grote vriend Google bracht me ditmaal bij het YouTube kanaal Foodgloss. Kijk. Met zo een naam heb je mij al gelijk binnen. Video bekeken. Deze cake viel in de categorie appeltje eitje. Prima. Ik had het toch druk zat met het aan kant maken van het huis.

In plaats van mijn cakeblik gebruikte ik mijn broodbakblik. Komt dat ding ook nog eens uit de kast. Veel broden krijgt het niet namelijk niet te zien. De aangegeven baktijd was zowaar in 1x helemaal goed. Daar was ik lichtelijk verbaasd over. Misschien wel omdat mijn oven er zo totaal anders uitziet dan de oven van mevrouw Foodgloss in het filmpje. En wat ruiken 3 teentjes knoflook toch heerlijk tijdens het bakken.

Het aansnijden ging prima. De cake brokkelde niet af. Alweer een ongegronde angst van mij. Met die rode stukjes paprika in de cake ziet het er gelijk heel vrolijk uit. Het is maar goed dat ik snel een foto heb gemaakt want binnen een tel was de cake bijna helemaal verdwenen. Dit lijkt me ook een prima pick-nick cake. Ga ik zeker op een warme zomerse dag nog een keer maken. Lijkt me heerlijk met een koel roset-tje erbij. Proost alvast op de lente. Die keert vast wel terug.

Klik hier voor de video van Foodgloss.

Hartige cake

 

 

 

 


Ooievaar taart

Sinds kort ben ik tante! Mijn zusje is bevallen van een prachtige zoon. Als dat geen gelegenheid is om flink uit te pakken.. Ik heb er 2 dagen over gedaan om deze taart te bakken. Voor de cake gebruikte ik het recept voor een witte cake waar ik al vaker mee heb gewerkt. Maar ja, ik vind het toch ook leuk om iets nieuws uit te proberen. Dat werd dus experimenteren met de vulling.

Om de een of andere reden had ik mijn zinnen gezet op een frambozen curd. Die heb ik een jaar geleden ook al gemaakt maar die beviel toen niet helemaal. Helaas heb ik daarom het gebruikte recept niet bewaard. Stom. Een ding wist ik zeker: het was een nederlands recept. Om te  voorkomen dat ik weer hetzelfde recept zou pakken zocht ik voor de zekerheid in Google naar raspberry curd. Woh! Dat levert een stuk meer resultaten op. het is duidelijk dat curd voornamelijk in engels sprekende landen gegeten wordt. Toen ik de engelse recepten las viel me 1 ding gelijk op. Ze gebruiken veel meer eidooiers  (in plaats van zetmeel) om te binden. En ze zeven de curd voor gebruik. Aha! Dat ik daar zelf niet opgekomen ben. Dat was namelijk een van de redenen waarom ik de nederlandse versie niet zo geslaagd vond: de pitjes.

De volgende dag begon ik aan het assembleren van de taart. Dat ging redelijk soepel. Tot ik de marsepein moest uitrollen. Ik kreeg toch een beetje ruzie. Het wilde gewoon niet uitgerold worden. Ik kom me dat niet herinneren van de vorige keren. Ik had nu een ander merk marsepein gekocht (van de Xenos). Zou dat dan zoveel uitmaken? Blijkbaar wel. Helaas is mijn leukste taartenwinkel alweer verdwenen uit Utrecht. Volgende keer dan toch maar een internet bestelling doen.

De ooievaar maakte ik van restjes fondant. Ik had toevallig alle kleuren nog liggen. Ik had op internet deze ooievaar taart gezien en ik vond hem zo leuk dat ik gelijk wist dat ik die ook wilde maken. Ere wie ere toekomt. Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Zie deze blog voor mijn inspiratie. De benen zijn wat te dik geworden. Het was vast een lijvige ooievaar…

Klik hier voor het recept van de frambozencurd

Ooievaar taart

 

Ooievaar taart half

 

 


Suikerkoekjes

Dit recept staat al enkele maanden op mijn to bake lijstje. En toch heb ik het al die tijd niet gemaakt. Waarom? Misschien vond ik het te simpel. Het gaat tenslotte maar om “gewone koekjes”. Waarschijnlijk speelt het ook een rol dat ik niet eens zo dol ben op deze koekjes. Kortgeleden verschafte mijn dochter mij echter het ideale excuus om toch maar eens weer koekjes te gaan bakken. Ze had namelijk voor ieder familielid een klein kadootje gekocht van haar eigen zakgeld. Ik kreeg een setje uitsteekvormen in de vorm van hartjes (het was vlak voor Valentijnsdag). Kijk. Dan moet je wel!

Het recept van Laura deed de belofte dat de  koekjes niet uit zouden lopen. Dat wilde ik wel eens zien. Het begon al goed: het deeg werd een mooie soepele bal. Uitrollen en uitsteken ging ook prima. Ik heb de koekjes wel op een iets lagere temperatuur gebakken dan aangegeven. Nee, die fout maak ik niet meer. Eerlijk is eerlijk: de koekjes liepen inderdaad niet uit in de oven.

Daar zit je dan met 3 bakplaten vol koekjes. Ik besloot -als ik nu dan toch bezig was- nog een ander recept uit te proberen die ik al heel lang wil uitproberen: de royal icing. Ik ben namelijk niet zo goed met versieren. En alles wat ik ooit met glazuur doe loopt altijd uit op een enorme kliederboel. Ik had de eiwitpoeder al lang geleden in huis gehaald. Gek spul. Maar wel fijn dat het bestaat. Hoef ik tenminste niet in de weer met rauw eiwit. Ik heb de hoeveelheden tot op de gram gevolgd, toch kreeg ik een te dikke massa dat ik zeker niet kon spuiten. Daarop heb ik het aangelengd tot ik dacht dat het voldoende vloeibaar was. Ik had de consistentie bijna goed. Bijna. Het liep toch nog een beetje uit. Maar voor een eerste poging met royal icing ben ik niet ontevreden.

De komende tijd wil ik het maken (en spuiten) van royal icing glazuur onder de knie krijgen. Dat betekent oefen, oefenen en oefenen. En koekjes bakken natuurlijk!

Klik hier voor het recept voor de suikerkoekjes van Laura

Klik hier voor het recept voor de royal icing glazuur van Laura

Koekjes met royal icing glazuur