Category: Speciale Gelegenheden

Driekoningentaart

Vorig weekend was het driekoningen. Tot een paar jaar terug had ik nog nooit van een driekoningen taart gehoord. Toen gingen we een keer in de kerstvakantie naar België. Ik keek mijn ogen uit. De ene etalage had nog mooiere Driekoningentaarten dan de andere. En allemaal hadden ze een gouden kroontje. Ik wilde zo’n taart meenemen naar huis. Maar het was zondag middag en alle winkels waren al dicht. Onderweg naar huis zijn we toen speciaal bij zo’n enorm grote supermarkt aan de rand van de stad gestopt om zo’n taart te halen. Bergen en nog eens bergen vol verschillende grootten smaken en merken lagen daar te wachten. Thuis aangekomen hebben we de Driekoningentaart gelijk aangesneden. Ik zal nooit de verbazing en schrik vergeten op het gezicht van mijn oudste dochter toen ze op iets hards beet. We dachten dat ze haar tand gebroken had. Wat bleek: ze had op een Maria beeldje gebeten. Gelukkig waren de tanden heel gebleven. Dat was het moment dat we erachter kwamen dat er een voorwerp verborgen zit in een Driekoningentaart.

Vanaf dat moment maak ik zelf op 6 januari een Driekoningen taart en heb een voorliefde voor frangipane vulling ontwikkeld. Want zo’n frangipane vulling is heel simpel en verdomde lekker. Dit jaar had ik een ingeving: zou de Driekoningentaart in mijn nieuwe franse bakboekje staan? Uiteraard was dat het geval. Het begon al goed: men neme 1 portie zelfgemaakt bladerdeeg. Nou dat dacht ik niet. Gelukkig vermeldde mijn receptenboek om welke hoeveelheid het ging. Heb diezelfde hoeveelheid afgemeten in plakjes roomboterbladerdeeg, in 2-en verdeeld en uitgerold. In mijn beleving was een Driekoningentaart een makkelijk recept. Dat wilde ik graag zo houden.

Ik had mijn jongste dochter gevraagd een kroon te knutselen. Ze vroeg niet eens waarom. Ook zij weet inmiddels dat het kroontje hoort bij de Driekoningentaart. In de vulling verstopte ik een grote witte boon. Even overwoog ik om het Maria beeldje weer op te zoeken, maar toch maar niet gedaan. Zo’n boon heeft ook wel wat en past bovendien beter bij mijn visie op een thuisgemaakte taart. Ik had de boon extra goed verstopt aangezien mijn oudste dochter al 2  jaar op rij de boon / Maria beeldje had gekregen in haar stuk taart. Het werkte! Haar vriendinnetje was dit jaar de gelukkige en mocht de kroon op. Ben benieuwd wat voor taart ik volgend jaar weer ga maken. En of ik dan wel zelf het bladerdeeg ga maken.

 

Driekoningentaart voor het bakken

Boon in de vulling


Boomstammetje

Al tijden heb ik iets in gedachten wat ik heel graag een keer wil maken: een opgerolde cake. Lange tijd dacht ik deze voor kerst te gaan maken. Maar toen het kerst was maakte ik toch iets anders (zie vorige post). Toch kon ik de gedachte van zo’n opgerolde cake niet loslaten. Een paar dagen later kreeg ik van mijn zus een pot kastanje crème kado. En dat was mijn inspiratie. Ik wilde alsnog een cake maken met kastanje room binnenin. En in 1 gedachte door dacht ik gelijk aan een boomstammetje. Een boomstammetje is typisch een kerstgerecht maar wat kon mijn dat schelen. Ik vond oudjaars avond ook een prima feestelijke gelegenheid.

Ik googelde boomstam + kastanje en kwam uit bij een recept van Jamie Oliver. Dat zag er wel mooi uit. Dat werd em. Dacht ik tenminste tot ik daadwerkelijk aan de slag ging. Ik vond alleen 3 eieren voor het biscuit beslag wel erg weinig. Dat kon toch nooit een hele boomstam worden? Alle andere recepten voor biscuitdeeg gaan uit van 5 eieren. Ik besloot om toch het recept met 5 eieren te gebruiken. Zelf een beetje cacao toegevoegd voor de chocolade smaak. Volgende stap was de kastanje crème. Dat vond ik bij nader inzien iets teveel moeite (het was al laat in de middag). Ik besloot Jamie overboord te gooien en een simpele crème te maken door slagroom stijf te kloppen en daar de kastanje puree doorheen te mengen. Dat scheelde in elk geval afkoel tijd (die ik niet had).

En ach, aangezien ik toch al 2 componenten van Jamie overboord had gegooid kon de derde er ook wel bij 😉 Ik besloot om voor de topping een chocolade boter crème te maken. Dat leek me heel lekker. En makkelijk. Geen gedoe met marsepein en chocolade smelten boven een badje. Bij het oprollen scheurde de cake. Dat vond ik jammer. Het zag er zo goed uit. Achteraf denk ik dat ik toch iets te lang gebakken heb. Heel even had ik zelfs een Heel Holland Bakt gevoel waar in een bepaalde aflevering het ook niemand lukte om een cake goed op te rollen. Schrale troost.

Aan de buitenkant was niks te zien. Alle scheurtjes waren keurig dicht geplamuurd met een dikke laag boter crème. Voordat een boomstammetje zichzelf boomstammetje mag noemen moet er aan het uiterlijk wel wat gedaan worden. Met de spatel bracht ik groeven aan in de boter crème, bestrooide het met cacaopoeder en situeerde enkele chocolade bonbons in de vorm van herfstblaadjes, paddestoelen, walnoten en eikeltjes. Ik vond het resultaat heel feestelijk staan tussen de oliebollen en appelbeignets en alle hapjes. En Jamie bedankt voor de inspiratie. Al heb ik uiteindelijk niks van je recept gebruikt, zonder jouw recept had ik mijn boomstam toch niet kunnen maken.

Boomstam

 

 

Biscuitbeslag


Unicorn taart

Zoals ik in mijn vorige post al schreef was het thema dit jaar voor de verjaardag van mijn dochter unicorns. Ze wist ook al precies hoe de taart eruit moest zien. Ze stuurde (samen met mama) een mailtje met een schermafdruk van de taart. Kijk. Zoiets moet je maken mama! Het was een relatief simpele taart, versierd met sterretjes en spekjes. En, er stond een 3D unicorn (van fondant?) bovenop. Ok, riep ik snel voor ik me kon bedenken. En voor je het weet, is een belofte gemaakt.

Ik gebruikte voor de cake hetzelfde recept als voor de regenboog taart en de spinnen taart van vorig Halloween. Ik vind het prettig dat de cake gelijkmatig rijst en altijd plat uit de vorm komt. Ik gebruikte wel mijn nieuwe cakevormpjes van de Lidl. 3 vormpjes van 18 cm doorsnee. De 3 vormen pasten samen precies in de oven. Gelukkig. Ik was wel even bang dat de taart te weinig zou zijn. 18 cm lijkt best wel klein namelijk. Maar ik maakte me voor niets druk. Er bleef zelfs een derde van de taart over. Nou helpt een dikke laag botercreme uiteraard ook wel om de buikjes te vullen.

De versiering hield ik simpel. Een paar hartjes, witte parels en een paar toefjes botercreme rondom. Mijn dochter vond het helemaal ok. De unicorn boetseren was de grootste uitdaging. Ik kon nergens witte marsepein vinden en mijn witte fondant had ik opgemaakt voor de Halloween spookjes. Wat nu? Nu werd het tijd om in CreaBea te veranderen. Ik had nog genoeg naturel marsepein. Daar boetseerde ik een unicorn van. Vervolgens verfde ik deze wit met… gesmolten witte chocolade! CreaBea rules! Met met tubes kleurstofjes kon ik de vleugels en het hoorntje wel van een kleurtje voorzien. En met het potje eetbare zilververf wat ik nu al enkele jaren heb (blijft gelukkig goed) verfde ik de hoeven, de snuit, de oren en de oogjes.

Ik was zeer tevreden met het resultaat. En alles ruim op tijd af. Ik had zelfs nog tijd over om snel kleine cakjes te maken in de speciaal voor de gelegenheid aangeschafte unicorn kartonnetjes met prikkertjes. De tafel zag er heel feestelijk uit. En voor de zekerheid, je weet immers maar nooit of iedereen het snapt, een unicorn sneeuwbol en zingende en dansende unicorn op tafel erbij gezet. Had ik al gezegd dat het een unicorn feestje was ?!

Unicorn feestje

Unicorn van marsepein

De binnenkant


Spikkeltjes traktatie

Elk jaar verzint mijn dochter weer een nieuw thema voor haar verjaardag. Dit jaar was het thema unicorns. En zoals elk jaar bak ik iets in het thema voor de school traktatie. Aangezien ik het hele weekend ook al druk in de weer zou zijn met de taarten voor het grote mensen feest wilde ik het mezelf eigenlijk vooral niet te moeilijk maken. Mijn grote vriend Google had al snel het perfecte antwoord voor mij: unicorn bars. Simpel en het zag er best cool uit. Leuk!

Zoals gebruikelijk ging ik eerst proef bakken. Er was alleen 1 probleempje: ik kon nergens die mooie sprinkels krijgen voor in het beslag. Ik besloot ze voor het proefbakken maar even weg te laten. In de tussentijd kon ik mooi verder zoeken. Ik wilde graag weten hoeveel stukken ik uit 1 lading zou kunnen halen. Ik hoopte eigenlijk dat ik met 1x bakken helemaal klaar zou zijn. Het recept loog niet: het beslag was keurig gelijkmatig gebleven en amper gerezen. En het was perfect in stukken te snijden. Ik had er 24 stuks uitgesneden. Dat zou net enkele stuks te weinig zijn voor de traktatie. Shit. Wat nu? Dan maar kleinere stukken maken. Bovendien kwam er nog een dit botercreme op en dat vult ook behoorlijk.

Voor de echte traktatie probeerde ik nog iets te doen met kleurstoffen. Ik durfde alleen niet teveel te roeren met als gevolg dat er nog steeds geen kleurtjes zichtbaar waren in het beslag. Ik hoopte maar dat de botercreme e.e.a. goed zou maken. Voor de botercreme gebruikte ik gewoon mijn eigen recept 1 deel roomboter, 1 deel margarine en 2 delen poedersuiker (en kleurstof naar keuze). Als topping heb ik disco dip spikkeltjes gebruikt (ooit bij de Macro een XL verpakking gekocht, waarom weet ik ook niet. Blijkt in elk geval handig voor noodsituaties als deze 😉 ) Tot slot een tum tummetje bovenop voor een extra feestelijk effect.

De kinderen vonden het geweldig. Elk stukje is op gegaan (had er uiteindelijk 30 stuks van gemaakt). Ze vonden de botercreme ook zo lekker. Waar ik die van had gemaakt… Ze vroegen zelfs of ik dit niet nog een keer  voor het kerstontbijt op school wilde maken. Het was bedoeld als grapje, maar… wie weet. Ik ben in elk geval blij dat ik met relatief weinig moeite veel kinderen blij heb gemaakt.

Klik hier voor het recept van de unicorn bars van Cookies & Cups

Spikkeltjes traktatie

 


10 jaar bij de zaak

Deze week vier ik een jubileum. Ik werk namelijk al 10 jaar bij mijn huidige werkgever. Als dat geen reden is om eens flink uit te pakken weet ik het ook niet meer. Ik vatte het idee op om elke afdeling wat lekkers te geven. Ik besloot om een grote hoeveelheid verschillende dingen te bakken. Ik trok er het hele weekend voor uit. Op zulke momenten is er geen ruimte om te experimenteren. Nee, ik haalde juist al mijn succesnummers uit de kast. Allemaal dingen die ik al minimaal enkele keren had gemaakt. Daarnaast is het een kwestie van goed plannen.

De nutella-swirl koekjes (zie vorige post) had ik al. En ja, ze waren dankzij de bewaartip van Laura’s Bakery lekker knapperig gebleven. De madeleines heb ik al zo vaak gemaakt dat ik het niet meer kan tellen. Binnen een half uur klaar en altijd succes. Volgens een collega smaakten ze veel te goed om uit een gekochte zak te komen. Kijk! Dat compliment steken we mooi in de zak. De boterkoek kan natuurlijk niet ontbreken. Ik gebruikte daarvoor mijn vierkante springvorm. Die was blij dat ie weer een keertje gebruikt werd. De mudcake had ik alweer een tijd niet gemaakt (normaalgesproken veel te veel, maar dat kwam nu juist wel goed uit). De havermout koekjes zijn een recept van Heel Holland Bakt Menno de Koning. Al vanaf de eerste keer een blijvertje.

Dan mijn grote succesrecept: de worteltjestaart met roomkaasglazuur.. Het favoriete recept van vele collega’s. Ook nu weer een groot succes. Zo heerlijk smeuig door de olie. De roomkaasglazuur heb ik ’s morgens vroeg voor het werk nog gemaakt en op de cake gespoten. Gezien deze vliegensvlugge actie zagen de toefjes er nog redelijk uit. Spuitwerk is nou eenmaal niet mijn sterkste kant. De citroen-yoghurtcake is ook met olie en ook super simpel te maken. De kinderen lagen inmiddels al op bed toen ik aan mijn laatste amandelcake begon. Dit was stiekem toch een beetje een experiment. Niet het recept zelf. Die is al jaren oud. Ik heb eindelijk mijn in een opwelling gekochte siliconen mini tulband vormpjes ingewijd. En aangezien daar maar een mini hoeveelheid beslag in gaat, heb ik de rest maar over mini muffin bakvorm verdeeld.

Er moest een grote IKEA tas aan te pas komen om alles op het werk te krijgen. Elke afdeling kreeg een bordje volgepropt met een assorti van cakejes. Voordat ik de bordjes weg kon brengen moest ik nog wel eerst een misverstand uit de weg ruimen. “Nee, het is niet een bordje per persoon maar het is een bordje per afdeling”… Gelukkig kon ik deze teleurgestelde collega’s ook weer blij maken. Er was nog genoeg navulling over…

Traktatie

Traktatie bordje


Ooievaar taart

Sinds kort ben ik tante! Mijn zusje is bevallen van een prachtige zoon. Als dat geen gelegenheid is om flink uit te pakken.. Ik heb er 2 dagen over gedaan om deze taart te bakken. Voor de cake gebruikte ik het recept voor een witte cake waar ik al vaker mee heb gewerkt. Maar ja, ik vind het toch ook leuk om iets nieuws uit te proberen. Dat werd dus experimenteren met de vulling.

Om de een of andere reden had ik mijn zinnen gezet op een frambozen curd. Die heb ik een jaar geleden ook al gemaakt maar die beviel toen niet helemaal. Helaas heb ik daarom het gebruikte recept niet bewaard. Stom. Een ding wist ik zeker: het was een nederlands recept. Om te  voorkomen dat ik weer hetzelfde recept zou pakken zocht ik voor de zekerheid in Google naar raspberry curd. Woh! Dat levert een stuk meer resultaten op. het is duidelijk dat curd voornamelijk in engels sprekende landen gegeten wordt. Toen ik de engelse recepten las viel me 1 ding gelijk op. Ze gebruiken veel meer eidooiers  (in plaats van zetmeel) om te binden. En ze zeven de curd voor gebruik. Aha! Dat ik daar zelf niet opgekomen ben. Dat was namelijk een van de redenen waarom ik de nederlandse versie niet zo geslaagd vond: de pitjes.

De volgende dag begon ik aan het assembleren van de taart. Dat ging redelijk soepel. Tot ik de marsepein moest uitrollen. Ik kreeg toch een beetje ruzie. Het wilde gewoon niet uitgerold worden. Ik kom me dat niet herinneren van de vorige keren. Ik had nu een ander merk marsepein gekocht (van de Xenos). Zou dat dan zoveel uitmaken? Blijkbaar wel. Helaas is mijn leukste taartenwinkel alweer verdwenen uit Utrecht. Volgende keer dan toch maar een internet bestelling doen.

De ooievaar maakte ik van restjes fondant. Ik had toevallig alle kleuren nog liggen. Ik had op internet deze ooievaar taart gezien en ik vond hem zo leuk dat ik gelijk wist dat ik die ook wilde maken. Ere wie ere toekomt. Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Zie deze blog voor mijn inspiratie. De benen zijn wat te dik geworden. Het was vast een lijvige ooievaar…

Klik hier voor het recept van de frambozencurd

Ooievaar taart

 

Ooievaar taart half

 

 


Unicorn taart

Dit weekend vierde mijn dochter haar 12e verjaardag. Eigenlijk was ze al 3 maanden geleden jarig. Toen vond ik het al druk genoeg en heb ik de verjaardag uitgesteld. Ik ben echter duidelijk niet gewend om in februari een kinderfeest te hebben. Tot een paar dagen van tevoren was ik het zelfs vergeten… Oh oh, snel maar een thema verzinnen dan.

Tegenwoordig zijn het unicorns die helemaal in zijn. Ze heeft al een unicorn huispak dus voor haar taart hoefde ik niet lang na te denken. Voor de zekerheid vroeg ik nog wel even wat de kleuren waren van unicorns. Lichtblauw, roze en lila mama. Prima! Ik heb nog steeds alle kleurtjes van de regenboog thuis. Je doet gelukkig wel lang met die tubes.

Voor de cake gebruikte ik het recept voor de zebrataart. Zebra.. unicorn. Ach, het komt in de buurt. Dit recept is werkelijk de Ferrari onder de cakes. Geen gedoe met eieren splitsen of boter met suiker mengen. Gewoon 1 voor 1 alle ingrediënten toevoegen aan de bloem-suiker en klaar! Het versieren vind ik een grotere uitdaging. Ik vind het nog redelijk gelukt. En de kinderen waren er weer blij mee!

Klik hier voor het recept van de zebra taart op YouTube.

Unicorn taart

 

Unicorn taart van binnen

 

Unicorn beslag

 

 

 


Gevulde speculaas

Dit is typisch zo’n recept dat ik maar 1x per jaar maak. Nu is Sinterklaas inmiddels het land weer uit maar ik was dit jaar nog niet in de gelegenheid geweest om deze gevulde speculaas te maken. Ach, volgens mij hangt het toch niet zo nauw aan een datum? Het weer was in elk geval ideaal om eens lekker te bakken. Overdag leek het al of het s ‘avonds was.

Vorig jaar maakte ik de speculaas in een langwerpige quiche vorm. Dit jaar had ik daar geen zin in. Ik moet dan namelijk eerst mijn hele la ontruimen omdat deze vorm helemaal onderop ligt. Dat was me even teveel gedoe. Dus hoppa, freestyle op de bakplaat. Het is me gelukt om de 2 helften op het oog exact even groot uit te rollen. Want ja, ook een lineaal zoeken had ik even geen zin in. Het was one of those days…

Dochterlief heeft de amandeltjes op de bovenkant in een mooi patroon geplakt. Nu ruikt alles wat je zelf bakt lekker, maar gevulde speculaas.. Oei! Dat ruikt wel heel lekker! En de smaak? Die was wel net zo lekker als vorig jaar.

Gevulde speculaas

Gevulde speculaas


Emoji taart

In mijn vorige post (drollenkoekjes) noemde ik al dat mijn dochter de laatste tijd gek is op Emoji’s. Het was dan ook niet vreemd dat ze een Emoji taart wilde voor haar verjaardag. Het liefste wilde ze een taart van 2 verdiepingen. Want dat hadden we ge-googled. Vol frisse moed begon ik vrijdag met het bakken van 2 taarten. Doel was eigenlijk om 1 taart al helemaal af te hebben en zaterdag de tweede taart te bekleden en versieren. Het was een race tegen de klok. Zaterdag 14:00 begon het kinderfeestje. Het versieren van de eerste taart kostte meer tijd dan gedacht. Ik had geen tijd meer om de fondant voor de tweede taart (Red Velvet) uit te rollen.

Gelukkig was mijn dochter met deze ene laag ook tevreden. Het is altijd weer leuk om de reacties van de kinderen te zien. Wow, kijk eens. Een emoji taart! Heb je die zelf gemaakt? DUH! Heb jij weleens zo’n taart in de winkel gezien? Ik niet. De binnenkant van deze Emoji taart was dit keer geel. Ik had een (inmiddels tot mijn vaste repertoire behorende) vanille cake gemaakt. De kinderen vonden het weer lekker.

De Red Velvet cake heb ik uiteindelijk nog ’s avonds na het kinderfeest bekleed en versierd. Maar puf voor nog meer Emoji versiersels had ik niet meer. Mijn uitsteekvormpjes werden voor de gelegenheid weer uit de kast gehaald. Maar de volgende keer maak ik echt 2 lagen!

Emoji taart

Emoji taart

 

Emoji taart half

Emoji taart half

 


Drollenkoekjes

Twee jaar geleden kwam ik deze drollenkoekjes tegen op internet. Ik stelde voor om deze te maken als schooltraktatie. Maar nee, mijn plan werd afgekeurd. Te kinderachtig mam. Ik word al 8! Nu, twee jaar later, had ik de drollen nog steeds niet gemaakt. Tegenwoordig is mijn dochter gek op Emoji’s. Ik besloot mijn aanpak iets te wijzigen en een nieuwe poging te wagen. Zeg schat, lijkt het je leuk om Emoji drollen te trakteren op school? Het antwoord liet zich raden. Jaaah, wat leuk mama!

Aan de slag dus. Ik besloot deze drollen eerst te proefbakken. Oh, wat had mama een lol tijdens het in elkaar draaien van de drollen. En wat roken die drollen toch lekker in de oven. Ik had ze de eerste keer net ietsie te lang in de oven gedaan. De tweede keer heb ik 2 minuten kortere baktijd aangehouden en daarmee waren de drollen perfect. Samen met mijn dochter hebben we ’s avonds de oogjes en de mondjes erop geplakt. Wat een voorpret!

Op school vielen de drollen goed in de smaak. Ook bij de meesters en juffen. Sommigen vroegen toch een beetje wantrouwend wat erin zat.. Vol trots meldde mijn dochter na schooltijd dat alle drollen waren opgegaan. Alle kindjes hadden de drollenkoekjes opgegeten. Stiekum best jammer, want nu bleef er niets over voor mij.

Klik hier voor het recept van Baksels dat ik heb gebruikt. Ik kreeg er 32 koekjes uit. Als je geen hele klas hoeft te trakteren is een halve portie ook meer dan genoeg.

Drollenkoekjes

Drollenkoekjes