Category: Taart

Unicorn taart

Zoals ik in mijn vorige post al schreef was het thema dit jaar voor de verjaardag van mijn dochter unicorns. Ze wist ook al precies hoe de taart eruit moest zien. Ze stuurde (samen met mama) een mailtje met een schermafdruk van de taart. Kijk. Zoiets moet je maken mama! Het was een relatief simpele taart, versierd met sterretjes en spekjes. En, er stond een 3D unicorn (van fondant?) bovenop. Ok, riep ik snel voor ik me kon bedenken. En voor je het weet, is een belofte gemaakt.

Ik gebruikte voor de cake hetzelfde recept als voor de regenboog taart en de spinnen taart van vorig Halloween. Ik vind het prettig dat de cake gelijkmatig rijst en altijd plat uit de vorm komt. Ik gebruikte wel mijn nieuwe cakevormpjes van de Lidl. 3 vormpjes van 18 cm doorsnee. De 3 vormen pasten samen precies in de oven. Gelukkig. Ik was wel even bang dat de taart te weinig zou zijn. 18 cm lijkt best wel klein namelijk. Maar ik maakte me voor niets druk. Er bleef zelfs een derde van de taart over. Nou helpt een dikke laag botercreme uiteraard ook wel om de buikjes te vullen.

De versiering hield ik simpel. Een paar hartjes, witte parels en een paar toefjes botercreme rondom. Mijn dochter vond het helemaal ok. De unicorn boetseren was de grootste uitdaging. Ik kon nergens witte marsepein vinden en mijn witte fondant had ik opgemaakt voor de Halloween spookjes. Wat nu? Nu werd het tijd om in CreaBea te veranderen. Ik had nog genoeg naturel marsepein. Daar boetseerde ik een unicorn van. Vervolgens verfde ik deze wit met… gesmolten witte chocolade! CreaBea rules! Met met tubes kleurstofjes kon ik de vleugels en het hoorntje wel van een kleurtje voorzien. En met het potje eetbare zilververf wat ik nu al enkele jaren heb (blijft gelukkig goed) verfde ik de hoeven, de snuit, de oren en de oogjes.

Ik was zeer tevreden met het resultaat. En alles ruim op tijd af. Ik had zelfs nog tijd over om snel kleine cakjes te maken in de speciaal voor de gelegenheid aangeschafte unicorn kartonnetjes met prikkertjes. De tafel zag er heel feestelijk uit. En voor de zekerheid, je weet immers maar nooit of iedereen het snapt, een unicorn sneeuwbol en zingende en dansende unicorn op tafel erbij gezet. Had ik al gezegd dat het een unicorn feestje was ?!

Unicorn feestje

Unicorn van marsepein

De binnenkant


Appeltaart

Laatst had ik veel appels over. Sterker nog, nadat ik een appel had meegenomen naar mijn werk lagen er bij thuiskomst een berg meer appels in de fruitschaal. Zo schiet dat niet op natuurlijk. Het eerste wat me te binnen schoot was om een lekkere appeltaart te bakken. Dat had ik al heel lang niet meer gedaan. Ik herinnerde me een recept uit het bakboek van HHB Annemarie. Ook al heb ik zelf ook mijn eigen recept, ik besloot de versie van Annemarie te gaan maken.

Voor mijn gevoel was het deeg nog een beetje zacht. Maar ik ging er vanuit dat dat wel goed zou komen als het deeg eenmaal had gerust in de koelkast. Hard werd het inderdaad. Te hard om in de vorm te doen. Dus moest ik het deeg weer zacht laten worden. En toen was het opeens weer net zo zacht als voordat het de koelkast in ging. Goed, dit was duidelijk niet mijn meest effectieve taart. Het lastigste was nog om de stroken voor bovenop de taart te maken. Het deeg was veel te zacht om op te pakken van het aanrecht. Met veel pijn en moeite heb ik kleine stukjes deeg op de taart zelf soort van aan elkaar geplakt.

Aan het resultaat was gelukkig niet te zien dat ik zo had zitten worstelen. Maar tijdens het aansnijden merkte ik al dat het deeg niet zo stevig was als dat ik gewend was. Daarop werd ik toch nieuwsgierig naar mijn eigen recept. Toen ik beide recepten met elkaar vergeleek kwam ik erachter dat het recept van Annemarie identiek is aan mijn recept, met 1 uitzondering: de hoeveelheid boter. Annemarie gebruikt meer boter op dezelfde hoeveelheden meel en suiker. Dat verklaart een hoop. Lieve Annemarie, ik vind je geweldig. Maar volgende keer gebruik ik toch weer mijn eigen recept. Overigens was de smaak een dikke prima.

Stukje appeltaart

Appeltaart


Ooievaar taart

Sinds kort ben ik tante! Mijn zusje is bevallen van een prachtige zoon. Als dat geen gelegenheid is om flink uit te pakken.. Ik heb er 2 dagen over gedaan om deze taart te bakken. Voor de cake gebruikte ik het recept voor een witte cake waar ik al vaker mee heb gewerkt. Maar ja, ik vind het toch ook leuk om iets nieuws uit te proberen. Dat werd dus experimenteren met de vulling.

Om de een of andere reden had ik mijn zinnen gezet op een frambozen curd. Die heb ik een jaar geleden ook al gemaakt maar die beviel toen niet helemaal. Helaas heb ik daarom het gebruikte recept niet bewaard. Stom. Een ding wist ik zeker: het was een nederlands recept. Om te  voorkomen dat ik weer hetzelfde recept zou pakken zocht ik voor de zekerheid in Google naar raspberry curd. Woh! Dat levert een stuk meer resultaten op. het is duidelijk dat curd voornamelijk in engels sprekende landen gegeten wordt. Toen ik de engelse recepten las viel me 1 ding gelijk op. Ze gebruiken veel meer eidooiers  (in plaats van zetmeel) om te binden. En ze zeven de curd voor gebruik. Aha! Dat ik daar zelf niet opgekomen ben. Dat was namelijk een van de redenen waarom ik de nederlandse versie niet zo geslaagd vond: de pitjes.

De volgende dag begon ik aan het assembleren van de taart. Dat ging redelijk soepel. Tot ik de marsepein moest uitrollen. Ik kreeg toch een beetje ruzie. Het wilde gewoon niet uitgerold worden. Ik kom me dat niet herinneren van de vorige keren. Ik had nu een ander merk marsepein gekocht (van de Xenos). Zou dat dan zoveel uitmaken? Blijkbaar wel. Helaas is mijn leukste taartenwinkel alweer verdwenen uit Utrecht. Volgende keer dan toch maar een internet bestelling doen.

De ooievaar maakte ik van restjes fondant. Ik had toevallig alle kleuren nog liggen. Ik had op internet deze ooievaar taart gezien en ik vond hem zo leuk dat ik gelijk wist dat ik die ook wilde maken. Ere wie ere toekomt. Beter goed gejat dan slecht verzonnen. Zie deze blog voor mijn inspiratie. De benen zijn wat te dik geworden. Het was vast een lijvige ooievaar…

Klik hier voor het recept van de frambozencurd

Ooievaar taart

 

Ooievaar taart half

 

 


Blauwe hageltjes taart

Op mijn Facebook zie ik dagelijks enkele baksels langskomen. De afgelopen weken kon mij dat echter niet verleiden om weer aan de slag te gaan. Er was sprake van een heuse winterdip. En toen opeens, zonder enige aanwijsbare reden, kreeg ik zin om deze taart te gaan maken. Eens kijken of ik het na deze lange tijd nog kan. Pas daarna bedacht ik me dat mijn schoonvader dit weekend jarig is. Komt dat even goed uit. Maken we er gelijk een verjaardagstaart van.

Ik heb al een keer eerder een amerikaans recept voor white butter cake gemaakt. Allemachtig, wat was die machtig! En zo klef. Voor ik ging beginnen heb ik beide recepten uitgebreid vergeleken. Ik kwam erachter dat de methode in beide recepten identiek was. Alleen de hoeveelheden waren anders. Heel anders. Mijn gevoel zei me dat dit weleens een betere versie kon gaan worden. En ik kreeg gelijk. Wat betreft smaak dan.

Het idee van sprinkles door het beslag leek me wel leuk om ook eens te proberen. Gekleurde hagels kon ik niet vinden. Wel licht blauwe hagels. Bovendien kan elk moment mijn neefje geboren worden. Dan kan ik alvast proberen of het wat is. De reactie van mijn man: “het is net blauwe schimmeltaart!” was niet waar ik op gehoopt had. Nee, ik kan de kraamvisite geen blauwe schimmeltaart voorzetten. Die blauwe hageltjes gaan voortaan maar weer op het beschuit.

De roomkaas botercreme was te vloeibaar. Daarvoor zoek ik volgende keer een ander recept. Eigenlijk zag het eruit als een grote kliederboel. Desondanks hebben we gesmuld van de taart. Het uiterlijk van de taart zat niet mee, maar de smaak was prima.

Klik hier voor het recept van Joy of Baking.

Blauwe hageltjes taart

Blauwe hageltjes taart